Síðar í þessum mánuði verður efnt til glæsilegs minningarmóts um Gylfa Þórhallsson. Mótið verður haldið dagana 21-24. maí nk. Teflt verður í Menningarhúsinu Hofi og er búist við góðri þátttöku skákiðkenda af öllu landinu, enda naut Gylfi virðingar og aðdáunar íslensks skákáhugafólks. Gylfi varð skákmeistari Akureyrar alls 13 sinnum og skákmeistari Skákfélags Akureyrar 9 sinnum og jafnoft Skákmeistari Norðlendinga. Hann var um árabil burðarásinn í félagsstarfi skákmanna; hann var formaður Skákfélags Akureyrar í 14 ár og sat í stjórn félagsins í nærfellt þrjá áratugi. Um áratuga skeið var hann fyrirliði félagsins á Íslandsmóti skákfélaga og telfdi fleiri skákir í þeirri keppni en nokkur annar. Þá var hann eftirminnilegur leiðtogi í barna- og unglingastarfi hér í bænum og kom mörgum ungu áhugafólki til þroska í skáklistinni. Fyrir hans tilverknað tókst að laða ungt fólk til liðs við félagið sem hafa staðið sig vel á og unnið til margra titla. Skákfélag Akureyrar og samfélagið allt stendur því í mikilli þakkarskuld við Gylfa Þórhallsson.
Félagar Gylfa í Skákfélagi Akureyrar hafa rifjað upp nokkrar skemmtilegar sögur og eftirminnilegar skákir og skora á skákmenn- og konur að heiðra minningu meistarans með þátttöku á mótinu sem haldið er um hvítasunnuna.
Áskell Örn Kárason formaður félagsins segir svo frá:
Margt hefur verið sagt um aðferðir Gylfa við skákkennslu og það hversu óþreytandi hann var að segja börnum til sem vildu læra að tefla. Hann hvatti þau náttúrulega alltaf til að taka þátt í skákmótum, en eins og mörg þeirra ráku sig á fóru eldri og reyndari meistara oft ómjúkum höndum um þau þegar sest var að tafli – skákirnar töpuðust oft í fáum leikjum. En þegar kom að því að tefla við Gylfa urðu þetta langar skákir. Hann lét oft hjá líða að veita náðarhöggið, gaf ungum andstæðingi nýtt tækifæri og svo aftur tækifæri. Oft teygðust skákirnar yfir í endatafl. Og ef ungi skákmaðurinn barðist vel kom það iðulega fyrir að Gylfi stýrði skákinni í jafnteflishöfn. Þetta gat verið bæði gleðjandi og hvetjandi fyrir upprennandi skákmann og þótt hann kannski grunaði að lærifaðirinn hefði ekki lagt sig allan fram um að vinna var hann samt upp með sér af skákinni.
Mörg dæmi eru um það hversu Gylfi brann fyrir Skákfélagið. Skáklífið og starf félagsins gekk fyrir öllu og hann gerði hiklaust þá kröfu til annarra félagsmanna að þeir sýndu félaginu hollustu. Öllum gat skilist að honum mislíkaði ef einhver gat ekki teflt af einhverri hégómlegri ástæðu, t.d. að þurfa að horfa á fótboltaleik í sjónvarpi. (Hér má þó stinga því að skákviðburðir voru aldrei settir á dagskrá ef KA átti leik á Akureyrarvelli – þangað mætti Gylfi alltaf). Gylfi sagði mér eitt sinn frá því að ónefndur skákmaður hafi færst undan því að tefla fyrir félagið í sveitakeppni eitt sinn og borið fyrir sig að vera „kvefaður í annarri nösinni“. Þessu átti Gylfi bágt með að gleyma og minntist stundum á með töluverðri vandlætingu. Menn áttu að leggja sig fram fyrir félagið.
Halldór Brynjar Halldórsson rifjar upp ferð þeirra til félaga til Egilsstaða
„Að einhver hafi verið einstakur er kunnuglegt stef um margan manninn sem fallinn er frá. Oft er það e.t.v. eilítið ofmat. Í tilviki Gylfa Þórhallssonar er það hins vegar verulegt vanmat. Gylfi er án nokkurs vafa einn alskemmtilegasti maður sem ég mun nokkru sinni eiga þess heiðurs að kynnast. Sögurnar eru óteljandi en ég ætla að leyfa mér að velja eina lítt þekkta.
Á árinu 2000 sendi UMFA lið til þátttöku í skákkeppni Landsmótsins sem fram fór á Egilsstöðum. Liðsmenn höfðu lagt snemma af stað en undirritaður var seinn fyrir vegna einhverra annarra verkefna svo Gylfi bauðst til að bíða. Við Gylfi spændum svo tveir af stað austur á hinum forláta hvíta Saab hans Gylfa sem kominn var allnokkuð til ára sinna. Taflmennskan hófst þá um kvöldið og við lögðum ekki af stað fyrr en uppúr kl. 17 svo við máttum lítinn tíma missa. Ekið var afar greitt svo hvein í Saabinum. Verður undirritaður að viðurkenna að afar tvísýnt þótti mér hvort hann myndi hafa þetta af.
Þegar fremur skammt var eftir heyrðist skyndilega hár hvellur og Saabinn virtist riða til falls. Hvellsprakk á dekki og Gylfi neyddist til að stýra bifreiðinni faglega út í kant. Nú voru góð ráð dýr. 45 mínútur í að mótið hæfist og a.m.k. 30 mínútna akstur eftir. Gylfi strauk um kinn og var þungt hugsi. Jú, hann taldi víst að tjakkur leyndist einhvers staðar aftur í.
Eftir talsverðan gröft dró Gylfi upp þann allra ryðgasta hlut sem ég hef á ævi minni séð. Minnti ryðmagnið á myndir af hafsbotni við leit að aldagömlum skipum. Var hann raunar svo ryðgaður að ég átti fremur erfitt með að átta mig á hvers konar hlutur þetta væri. Þarna var hins vegar á ferð tjakkurinn sem Gylfi bæði viðurkenndi að hefði aldrei verið notaður og hefði sennilega fylgt með bílnum við framleiðslu hans, einhvern tímann seinni hluta áttunda áratugs síðustu aldar. Gylfi lét hins vegar engan bilbug á sér finna. Smellti tjakkinum undir bílinn og hóf að reyna að tjakka hann upp. Gylfi var ekki aðeins skemmtilegasti maður sem ég hef kynnst, heldur einnig sá sterkasti. Rauðari mann í framan hef ég aldrei séð en þegar Gylfi lét sverfa til stáls og beitti öllum lífs- og sálarkröftum (c.a. tíföldum kröftum venjulegs manns) gegn ryðhrúgunni sem hann vildi meina að væri tjakkur.
Þetta var hið eina sanna einvígi aldarinnar. Hvernig sem Gylfi hamaðist, fnæsti og blés, vildi tjakkurinn ekki bifast. Ört styttist í umferð og ég spurði hvort ég ætti ekki að reyna að stoppa næsta bíl. Það taldi Gylfi, sem nú var orðinn dökkblár í framan, algerlega óþarfi, þetta væri alveg að koma. Ég var hins vegar ekki alveg sannfærður og tókst að stoppa næsta bíl, sem bjargaði okkur úr prísundinni. Gylfi virtist sármóðgaður yfir þeirri ákvörðun minni, eins og ég hefði lýst yfir stuðningi við tjakkinn í þessu einvígi.
Þegar komið var á Egilsstaði, taflmennsku lokið og við að rölta upp í hús, spurði ég hvort það væri ekki rétt að hann keypti sér nýjan tjakk við tækifæri. Gylfi, sem hafði tekið þriðja lit dagsins eftir einvígið við tjakkinn og skartaði nú tandurhreinum hvítum lit, svaraði samstundis: „Nei, nei, þetta var alveg að koma, sem það nú væri.”
Rúnar Sigurpálsson tók miklum framförum undir handleiðslu Gylfa
Október 1982. Ungur drengur mætir á sitt fyrsta skákmóti hjá Skákfélagi Akureyrar og skráir sig um leið í félagið. Við skráningunni tekur nýkjörinn formaður félagsins Gylfi Þórhallsson. Haft hefur verið á orði að undirritaður hafi verið lélegasti byrjandi sem rekið hefur á fjörur félagsins, en undir öruggri handleiðslu Gylfa næstu árin urðu framfarirnar skjótar.
Metnaður Gylfa fyrir hönd félagsins átti sér engin takmörk, það má segja að á veturna þegar skákvertíðin var í gangi hafi það notið óskiptra krafta hans, sumrin notaði hann til vinnu og vann þá mikið. Starfsemin enda blómstraði á níunda áratugnum, félagið keypti eigið húsnæði 1986 og hélt sitt fyrsta alþjóðlega skákmót 1988. Það má segja að áhrifum Gylfa hafi verið ágætlega lýst í blaðaviðtali 1986 þegar fjórir Akureyringar voru valdir í unglingalandsliðið. „Það þyrfti bara nokkra Gylfa í viðbót“ varð einum þeirra að orði.
Á Þingvallarstrætisárunum urðu klukkufjölteflin hans Gylfa ein aðalþjálfunaraðferðin. Oft teflt fram á nótt og ekki spurt hvort það væri skóli daginn eftir, skákin gekk fyrir. Framfarirnar urðu líka eins og áður segir skjótar, hins vegar var alltaf einn skákmaður sem mér gekk alltaf bölvanlega gegn, það var Gylfi, þetta tak Gylfa á mér var farið að leggjast nokkuð þungt á mig, þess vegna man ég vel þegar ég lagði kappann í fyrsta skipti í kappskák, það tap skipti Gylfa ekki miklu, hann vann mótið.
Arnar Þorsteinsson man vel eftir klukkufjölteflunum eins og Rúnar
Í skáksamfélaginu er taflmennska oft hafin langt upp yfir það sem fólk flest lítur á sem meinlaust tómstundagaman. Enda sálfræðistríð sem maður elskar bæði og hatar, upplifir sig sem stórbrotið séní, fullkominn meðalskussa og algeran hálfvita, því miður oft með fárra klukkustunda millibili. Sigurjón einn daginn, óbreyttur Jón þann næsta. List, íþrótt, stríð, vísindi, fræði – og Guð má vita hvað fleira.
Auðvitað er í fínu lagi að hafa á því ólíkar skoðanir hversu merkilegt fyrirbæri það er að kljást á 64 reitum. Og sennilega pláss fyrir fleiri en einn skóla í þeim efnum. Ég hef raunar ekki hugmynd um hvaða augum Gylfi leit slíka hluti en ímynda mér að skilaboðin sem hann vildi koma á framfæri við okkur sem lærðum af honum, væru þau að skák væri fyrst og fremst skemmtun. Því það var alltaf gaman að skák í kringum Gylfa. Leiftrandi sköpunargleðin, dugnaðurinn og óborganlegir frasarnir. Gylfi var endalaust að gefa í akureysku skáklífi. Sjaldnast skákirnar samt, þær tefldi hann iðulega í botn.
Klukkufjöltefli allir við alla, er eitt af því sem situr fast í minningunni. Tveir tímar og hálftími til að klára. Öll nóttin undir. Þrúgandi þögn og einbeiting í fyrstu sem smám saman breyttist í einhvers konar skák- hindrunarhlaup þar sem þurfti að forgangsraða, hugsa hratt og finna stystu leiðirnar á milli borða. Æfingafyrirkomulag, sem ég hef ekki orðið var við síðan í Þingvallastrætinu, og gæti sem best trúað að Gylfi hafi fundið upp. Kæmi sannarlega ekki mikið á óvart. „Sem það nú var.“
Smári Ólafsson fór í eftirminnileg skákferð með Gylfa snemma á tíunda áratugnum þar sem Gylfi tefldi aðra þeirra skáka sem Björn Ívar Karlsson skýrir í myndböndum hér að neðan.
Gylfi hafði að mig minnir farið til Gausdal að tefla árið áður 1991. Hann hafði gaman af og lagði hart að okkur Skákfélagsmönnum að fara á þetta mót. Það varð úr að við fórum með Meistaranum, ég, Jón Garðar og Sigurjón Sigurbjörnsson. Þarna í Gausdal er mjög fallegt og aðstæður allar hinar ágætustu til skákiðkunar. Við fengum litla íbúð og vorum við Sigurjón saman í herbergi. Ég man alltaf eftir því þegar við vorum búnir að koma okkur fyrir og fórum við að skoða okkur um. Tókum við eftir því að starfsfólk veitingastaðarins kannaðist vel við Gylfa og heilsaði honum með miklum virktum! Þarna voru mættir til leiks margir sterkir skákmenn t.a.m Peter Svidler, Sergei Tiviakov og Tomas nokkur Ernst ásamt mörgum öðrum meisturum, mig minnir að Þröstur Þórhallsson hafi verið þarna og nokkrir aðrir íslenskir skákmenn. Taflmennskan gekk svona upp og ofan hjá okkur, þetta var jú líka skemmtiferð. Okkur Sigurjóni verður það alltaf minnistætt þegar þeir félagar Gylfi og Jón ákváðu það í miðju móti að taka 1000 skáka einvígi 5 skákir á 5 mínútum. Taflmennskan hófst þegar flest venjulegt fólk gengur til náða og okkur Sigurjóni gekk ekki alltaf vel að sofna en það var allt í lagi. Við minnumst enn þann dag í dag á þennan viðburð, hamagangurinn var þvílíkur og hlátrasköllin, sérstaklega í Gylfa heitnum og aumingja gula klukkan hans Gylfa sem við munum svo vel eftir, hún fékk heldur betur að kenna á því. Ekki man ég hvernig þessi rimma endaði en þeim tókst ætlunarverkið á nokkrum kvöldum. Fyrrnefndur Tomas Ernst þótti okkur svolítið skrítinn fugl. Það fór ekki framhjá neinum ef að hann var á svæðinu, lá hátt rómur og var mjóróma. Það var í seinni hluta mótsins að Gylfi lendir gegn Tomasi. Gylfa hafði gengið býsna vel og var kominn í efri hluta mótsins. Við tókum eftir því að Tomas lék á alls oddi þarna fyrir umferðina, brosti sínu breiðasta og talaði hátt. Það var alveg greinilegt að þennan andstæðing taldi hann skyldupunkt, hann þekkti Gylfa nátturulega ekki neitt. En eftir að skákin hófst og leikirnir urðu fleiri var enn skemmtilegra að fylgjast með Tomasi. Í byrjun skákar stóð hann oft upp og spjallaði við menn þarna út í sal. En það átti eftir að breytast þegar að leið á skákina. Tomas fór að fækka ferðum sínum frá borðinu og glottið var farið. Það fór að renna upp fyrir honum að Gylfi var enginn aukvisi. Við félagarnir fylgdumst með Gylfa vini okkar tefla sína bestu skák á ferlinum og það var ekki leiðinlegt þegar að Svíinn rétti fram höndina til merkis um uppgjöf. Hann var ekkert sérstaklega upprifinn eftir skákina, alls ekki ókurteis og fór aðeins yfir skákina með Gylfa. Það var mikil gleði í okkar herbúðum eftir þessa frábæru skák og því var fagnað vel um kvöldið!
Hér má sjá frétt í Morgunblaðinu um skákina, og skýringar Margeirs Péturssonar
Skák Gylfa gegn sænska stórmeistaranum Thomas Ernst með skýringum Björns Ívars:
Skák Gylfa gegn bandaríska skákmeistaranum Max Zavanelli með skýringum Björns Ívars:
Nánari upplýsingar og skráning á Minningarmótið
